اینستاگرام ویترین کارگاه من است

گفت‌و‌گو با محمود بهتاش، صاحب صفحه «براس‌مان» که دوست دارد در آینده مدرسه آموزش ساخت زیورآلات داشته باشد

«براس‌مان» را اگر در اینستاگرام جست‌وجو کنید، به صفحه معلمی برخواهید خورد که زیورآلات دست‌ساز می‌سازد. براس به‌ معنای آلیاژ برنج است و مان به معنای خانه؛ بنابراین برند براس‌مان به معنای «خانه آلیاژ برنج» است.

محمود بهتاش متولد سال ۱۳۶۳ است. او دارای مدرک کارشناسی مردم‌شناسی از دانشگاه تهران است و در مدارس تهران به تدریس علوم اجتماعی و برگزاری کارگاه‌های کار با ابزارهای مختلف مشغول است و در حال حاضر به تولید زیورآلات دست‌ساز در کارگاه خانگی خود می‌پردازد که براس‌مان جایی برای نمایش و فروش این زیورآلات است.

ایده شروع این کار از چه زمانی آغاز شد؟
واقعیتش این است که من از بچگی با ابزارآلات کار می‌کردم و کار با آن‌ها را دوست داشتم. به همین خاطر به جمع‌آوری ابزارآلاتی که بتوانم با آن‌ها وسایل خاص و مورد نیاز خودم را بسازم، علاقه داشتم. تا اینکه حدود دو، سه سال پیش، یک ویدئو در یوتیوب دیدم که در آن یک مهره تبدیل به انگشتر شد. خیلی از این ایده خوشم آمد، برای خودم ساختم و بعد برای چند تا از دوستانم هم ساختم و فرستادم. این کار را با سعی و خطا پیش بردم. تا جایی که یک سال قبل از کرونا در مدرسه هم کارگاه‌هایی را برای بچه‌ها برگزار کردم که در آن کار با فلزات مختلف را به بچه‌ها یاد می‌دادم. این نکته را هم بگویم که من قبلا برای مدتی در رشته مهندسی مواد درس خوانده بودم. بنابراین همه‌چیز دست به دست هم داد تا با این کار آشنایی نسبی پیدا کنم.

در کلاسم دانش‌آموزی داشتم که پدرش تولیدکننده شیرآلات ساختمانی بود. این دانش‌آموز گفت که انگشترهای من را برای آبکاری به کارگاه پدرش می‌برد. این خیلی نویدبخش بود، هر چند که این کار خیلی طول کشید. یعنی نزدیک به هشت ماه زمان برد. این شد که شروع کردم، آبکاری کارهایم را انجام خودم دادم.

یعنی ابزار و وسایلش را خریداری کردید؟ آیا دوره آموزشی خاصی را دیده بودید؟
سبک یادگیری من این‌چنین نیست. جست‌وجو کردم و دیدم کلاس‌هایی از چهار میلیون تا ۲۰ میلیون تومان وجود دارد. بنابراین ترجیح دادم که خودم تجربه و سعی و خطا کنم. بنابراین دوباره به فیلم‌های آموزشی یوتیوب مراجعه کردم که به نظرم بهترین مرجع موجود برای آموزش هر موضوعی است. شاید بگویید که می‌توانستی این چهار میلیون را بپردازی و خودت را راحت کنی، اما این شیوه به نظرم بهتر و لذت‌بخش‌تر است. مثلا در ابتدا دیدم که وقتی آبکاری می‌کنم، این آبکاری‌ها کنده می‌شوند، ولی از اینکه امتحان کنم و این موضوع را اصلاح کنم، لذت می‌بردم.

حدودا چقدر هزینه مواد اولیه و ابزارآلات کردید؟
خب من هزینه آموزش را نپرداختم. اما حدود ۵۰ میلیون هزینه کارگاهم و ابزارآلات و مواد اولیه شد. البته این را بگویم که ابزارآلات من چندمنظوره هستند. ۱۵ میلیون تومان آن برای قسمت آبکاری بود. اما باقی مواد و ابزارآلات را طوری تهیه کردم که بتوانم با آن‌ها ابزارهای مختلف تولید کنم. در واقع من مطابق عرف معمول پیش نرفتم و کارگاهم، چند منظوره طراحی شده است.

چرا این کار را شروع کردید؟ انگیزه و دلیل اصلی شما چه بود؟
به نظرم بالاترین و مهم‌ترین نیاز آدم‌ها، خلق کردن است. از فرایند خلق و تجربه لذت می‌برم. البته دوست دارم این برند آن‌قدر توسعه پیدا کند که بتوانم با آن به آرزوی خود که تأسیس یک مدرسه است، تحقق ببخشم. البته این خیلی آرزوی دور و درازی است، اما این افق درازمدت من است. می‌دانید من از بچگی با ابزارآلات کار کردم، ذهنم، دستم و چشم‌هایم با ابزار بیگانه نیست. به نظرم تأثیرات دوران کودکی تا آخر عمر با آدم می‌مانند. این علاقه هم معلول این اتفاق است.

در کار با چه موانعی روبه‌رو شدید؟
ببینید من خیلی به این موضوع فکر نمی‌کنم، چون به این کار علاقه دارم، اما خب قدرت خرید مردم پایین آمده است. من هم کالایی را تولید می‌کنم که ضروری نیست. بنابراین احتمال اینکه میزان سفارش‌های من با وضعیت اقتصادی بد مردم رابطه معکوسی داشته باشد، طبیعی است.

کار به مرحله سوددهی رسیده است؟
اکنون فروش بدی ندارم، اما خب این موضوع نسبی است. هنوز با ایده‌آل‌های من فاصله زیادی دارد. به نظرم باید استقامت به خرج داد. این کارها در درازمدت جواب می‌دهند. کمااینکه اگر صفحات موفق را دنبال کنید، به همین مورد برخواهید خورد.

اینستاگرام چه کمکی به شما کرده است؟
خب واقعیتش این است که اینستاگرام ویترین مغازه من است. من مغازه فیزیکی ندارم، اما از طریق اینستاگرام کارهایم مخاطبان خود را پیدا کرده‌اند. سایت‌هایی هستند که پیشنهاد چنین کاری را می‌دهند، اما به نظرم به اندازه اینستاگرام موفق نیستند. اما علاوه بر اینستاگرام، من از ظرفیت‌های یوتیوب بسیار بهره بردم. اگر یوتیوب نبود، من هیچ‌وقت این کارها را یاد نمی‌گرفتم.

دوست دارید کارتان در آینده چه شکلی پیدا کند؟
من دوست دارم معلمی را ادامه دهم و معلمی را هویت خودم می‌دانم. دلم می‌خواهد کارهایم آن‌قدر فروش پیدا کند که بتوانم با آن‌ها ایده‌های خودم را عمومی‌تر کنم. شاید تأسیس کارگاهی که در آن آدم‌ها بتوانند خودشان جواهر و… بسازند و تجربه کنند.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.