چه کسی روی صورت کسب‌وکارهای نوآور ایرانی خنج می‌کشد؟

نه طرح صیانت دوای درد ماست و نه شاهد مثال آوردن از اسپیدتست

کلیات طرح صیانت در کمتر از یک ساعت تصویب شد. ویدیویی که از جلسه کمیسیون مشترک این طرح بیرون آمد شاید یکی از تصاویر آزاردهنده سال‌های اخیر بتواند لقب بگیرد. جلسه‌ای که آن را می‌توان بزرگترین دهن‌کجی به چند میلیون ایرانی‌ای دانست که با صدای بلند در شبکه‌های اجتماعی مخالفت خود را با این طرح اعلام کرده بودند.

ایرانی‌هایی که بسیاری از آن‌ها شهروندانی هستند که اینرتنت آزاد و باکیفیت را یک حق شهروندی می‌دانند و بسیاری دیگر کسب‌وکارهای نوآوری که اینترنت و فضای مجازی بستر حیات آن‌هاست. کسب‌وکارهایی که از جامعه جهانی و بازار و فرصت‌های بزرگ آن با دلایل مختلف محرومند و حالا بیش از هر زمان دیگری هراسیده‌اند که مبادا از بازار داخلی هم محروم شوند و با طرحی که سروته آن بوی محدودیت و انحصار می‌دهد بازارها به دست نورچشمی‌ها و آقازاده‌ها بیفتد.

طرح صیانت فعلا مجددا توسط برخی عقلای قوم هوا شده و باید امیدوار بود مجلس شورای اسلامی با تمام چندپارچگی‌اش در حوزه سیاست‌گذاری در حوزه نوآوری در نهایت تصمیم درستی درباره این طرح پرحاشیه بگیرد اما نگرانی اصلی قدرت‌نمایی حتی مقطعی تفکری است که میانه‌ای با نوآوری و اقتصاد نوآوری ندارد. تفکری که به جای توسعه زیر ساخت‌های کسب‌وکاری در حال محدود کردن و بستن پای نوآوران است.

در کنار طرح صیانت که خوشبختانه در یک همگرایی ملی از اصولگرا تا اصلاح‌طلب و از رسانه‌های نزدیک به نهادهای قدرت تا رسانه‌های بخش خصوصی، همه با آن به مخالفت پرداختند مسئله دیگر روی میز سرعت و کیفیت اینترنت فعلی است که سوهان روح فرد به فرد و کسب‌وکار به کسب‌وکار شده است.

هرچه وزیر ارتباطات هم اسپیدتست به رخمان بکشد که سرعت از چیزی که متعهد بوده‌ایم بیشتر است و هرچه هم تاکید کند بر این نکته که وزارتخانه قبلی فقط به فکر توسعه شبکه موبایل بوده و اینترنت ثابت را عقب نگه داشته و هرچقدر سخنگوی دولت نادانسته بیاید بگوید به دلیل کروناست که سرعت اینترنت پایین است وقت آن رسیده که دولتی‌ها از جمله عیسی زارع‌پور بپذیرد سرعت اینترنت پایین که نه بلکه «افتضاح» شده است.

آقای وزیر حتی صدای رییس‌جمهور هم در آمده! بهتر است اسپیدتست را زمین بگذاریم و فکری به حال مایع حیات کسب‌وکارها و حق شهروندی مردم بکنیم! (این را از روی دست کشورهای اسکاندیناوی نگاه کردم وگرنه فکر نکنم اینترنت در هیچ سند داخلی به عنوان یک حق معرفی شده باشد.)

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.