اکثر همکارانم زنان سرپرست خانوار هستند / گفت‌و‌گو با زهرا حیدری، بنیان‌گذار برند «ایران‌کارا»

زهرا حیدری می‌گوید علاقه‌اش به این کار و کیفیت بالای محصولات تولیدی، باعث رونق کسب‌و‌کارش شده است

زمان مطالعه: 4 دقیقه

«ایران‌کارا» یک برند تولیدی است که حدود ۱۰ سال است در صنعت ساخت نظم‌دهنده (ارگنایزر) پارچه‌ای فعالیت می‌کند. اگر با لوازم خانه و آشپزخانه سروکار داشته باشید و گشتی در فروشگاه‌های اینترنتی بزنید، حتماً با نظم‌دهنده‌های کمد و کشو که افراد را در مدیریت فضای کمدها یاری می‌کند، برخورد کرده‌اید.

در بین تولید‌کنندگان این محصولات، سال‌هاست اسم ایران‌کارا شنیده می‌شود و امتیاز بالای رضایت مشتریانش در پلتفرم‌های مختلف نشان از کیفیت محصولات دارد. زهرا حیدری، مدیر و بنیان‌گذار این کسب‌و‌کار متولد ۱۳۶۱ است؛ تا مقطع دیپلم تحصیل کرده و دو فرزند دارد. او می‌گوید از کودکی به خیاطی علاقه‌مند بوده‌ام و تجربه‌های مختلفی در زمینه خیاطی داشته و مدتی کار شخصی‌دوزی انجام می‌داده؛ اما همیشه فکرهای بزرگ‌تری در سر داشته و به سبب علاقه‌اش به تولید، تصمیم گرفته وارد تولید نظم‌دهنده شود و کار را آغاز کند.

از ایران‌کارا برایمان بگویید. در اینجا چه فعالیتی انجام می‌دهید؟

ما تولیدکننده انواع نظم‌دهنده‌های پارچه‌ای کمد و کشو هستیم؛ صنعت نظم‌دهنده‌ها شامل نظم‌دهنده‌های چوبی و پلاستیکی نیز می‌شود. نظم‌دهنده‌ها کمک می‌کنند فضای داخلی کمد و کشو به بهینه‌ترین شکل ممکن استفاده شود و از بی‌نظمی و به‌هم‌ریختگی داخل کمد و کشو جلوگیری می‌کند. نظم‌دهنده‌های پارچه‌ای قابلیت جمع شدن دارند و این روزها برای زندگی آپارتمان‌نشینی خیلی مورد استقبال قرار گرفته‌اند.

از کی این کار را آغاز کردید و سرمایه اولیه شما چقدر بود؟

من از 10 سال پیش این حرفه را به‌صورت جدی و با وسایل خیاطی خانگی و چرخ ساده آغاز کردم. آن زمان پیش‌نمونه خوب ایرانی از نظم‌دهنده‌ها وجود نداشت. من همه مراحل طراحی و دوخت و اجرا را به‌تنهایی انجام می‌دادم. از همان روزهای آغازین به صادرات فکر می‌کردم و اسم ایران را در کنار پسوند کارا به نشانه کارایی برای کسب‌و‌کارم انتخاب کردم.

برای تولید نمونه‌های اولیه دو میلیون تومان از دوستی قرض کردم و محصولات اولیه را که کیف آرایشی بود، تولید کردم اما کیف آرایشی نمونه‌های بسیار زیادی در بازار داشت و عرضه‌کننده‌های عمده محصول را از من قبول نمی‌کردند یا به مبلغ بسیار پایینی می‌خریدند. به همین دلیل تصمیم گرفتم محصولی تولید کنم که مشابه کمتری داشته‌ و نوآورانه باشد. قبلاً یک نمونه آویز کفش داخل کمد به سفارش یک مشتری دوخته بودم. این ایده به ذهنم آمد که تحقیق کنم و نظم‌دهنده تولید کنم و این سرآغاز تولیدات نظم‌دهنده ایران‌کارا شد.

چگونه این محصول جدید را وارد بازار کردید؟

من با حضور در بازار و پیدا کردن یکی از عرضه‌کننده‌‌های نظم‌دهنده توانستم مشتریان بالقوه را شناسایی کنم و با مذاکره با همان عرضه‌کننده، تصمیم گرفتیم نیاز بخشی از بازار عمده را تأمین کنم و نیاز بخش دیگر را ایشان. با تعامل با سایر خریداران عمده، نیاز بازار را نیز دریافتم. آنها به من ایده می‌دادند که چه محصولی بیشتر خواهان دارد یا محصولات وارداتی را به من نشان می دادند تا نسخه ایرانی‌شده و رفع عیب شده را برایشان تولید کنم. من سال‌ها فقط با مشتریان عمده تعامل داشتم و وارد خرده‌فروشی نشدم.

چه تجهیزاتی برای کار شما احتیاج است؟

ما تجهیزات یک کارگاه خیاطی را برای ساخت محصولات احتیاج داریم، اما وقتی تولید انبوه و با پارچه‌های محکم انجام می‌شود، به چرخ‌های مخصوص این کار نیاز است و باید چرخ‌های مخصوص نواردوزی را تهیه کنیم و چرخ‌های دوپایه در کارگاه داریم.

در حال حاضر ایران‌کارا در چه وضعیتی قرار دارد؟

ما تاکنون چند میلیون نظم‌دهنده تولید کرده‌ایم و در کارگاه حدود ۵۰ نفر به صورت دوره‌ای مشغول بوده‌اند. اکنون کارگاه با شش نفر اداره می‌شود. کارگاه مجهزی از میزهای برش و چرخ‌های مخصوص داریم. محصول نظم‌دهنده پارچه‌ای ایران‌کارا پرفروش‌ترین محصول نظم‌دهنده در دیجی‌کالا است و فروشگاه‌های بسیاری محصولات ما را عرضه می‌کنند، به طوری که اکنون با کپی‌های کم‌کیفیتِ محصولات ایران‌کارا در بازار نیز مواجه شده‌ایم.

چیزی که در مسیر رشد کسب‌و‌کار من را بسیار خوشحال می‌کند، این است که اکثر همکاران کارگاه، زنان سرپرست خانوار هستند و حتی چند نفر از بانوان ناشنوا در دوره‌ای همکار ما بودند. متأسفانه تغییر مکان کارگاه اجاره‌ای، باعث شد همراهی برخی از همکاران را از دست بدهیم.

وسعت بازاری که در آن فعال هستید، چقدر است و چه سهمی از این بازار دارید؟

به خاطر سبک زندگی و کمبود فضا و تنوع پوشش و اکسسوری شخصی، این روزها استقبال بسیار گسترده‌ای از نظم‌دهنده‌های پارچه شده است. این محصولات به علت حمل و نگهداری راحت با زندگی امروزی همخوانی دارد. تا دو سال پیش بیش از نصف بازار این کالا در انحصار ما بود و در سال‌های اخیر نیز از لحاظ کیفیت در صدر بازار ایران هستیم، ولی به دلیل رشد قیمت مواد اولیه، ما در رقابت قیمت، بخشی از بازار را به اجناس ارزان‌تر و بالطبع با کیفیت پایین‌تر واگذار کرده‌ایم.

چشم‌انداز شما برای ایران‌کارا چیست؟

اولین قدم ثبت رسمی برند بود که اخیراً توانستیم با نام ایراناکارا آن را ثبت کنیم و پس از آن طراحی خلاقانه محصولات کارا برای خانه‌های امروز ایرانی است. با این روش از رقبای چینی که محصولات‌شان با سایز و نحوه چیدمان ایرانی‌ها متفاوت است، پیش می‌افتیم.

تلاش دیگر ما این است که کیفیت محصولات را به هر نحوی که شده حفظ کنیم. این کیفیت بالا، خودبه‌خود رقبایی را که اجناس با کیفیت نازل تولید می‌کنند، از بازار حذف خواهد ‌‌کرد؛ چون مشتری در طول زمان متوجه کیفیت خوب و انصاف در قیمت‌گذاری می‌شود. البته خیلی به صادرات فکر می‌کنم، زیرا محصول ما در ایران جواب داده و مشتری راضی بسیاری دارد.

با چه مشکلاتی در این مسیر مواجه هستید؟

اولین مشکل این است که در سازمان‌های مختلفی که ثبت برند می‌کنند یا مجوز صادر می‌کنند، هیچ سرفصل و دسته‌بندی برای نظم‌دهنده وجود ندارد و این کار را بسیار دشوار می‌کند. ما مجبور شدیم سرفصل نظم‌دهنده را وارد فرایندهای اداری این سازمان‌ها کنیم تا بتوانیم مجوز ثبت برند بگیریم. البته ما در زمینه شناساندن محصول به مشتری هم این سد را پیش رو داشتیم که با تلاش 10 ساله توانستیم تا حدودی این محدودیت را رفع کنیم.
مشکل دیگر اینکه هیچ‌گونه حمایت خاصی از مشاغل انجام نمی‌شود و حتی برای دریافت یک وام اندک نیز، هیچ امتیازی برای ما قائل نمی‌شوند.

آیا جنسیت شما در مشکلات و حل مشکلات مسیر کسب‌و‌کارتان مؤثر بوده است؟

اینکه من به عنوان یک خانم محصولاتی که مشتری آن اکثراً خانم‌ها هستند، طراحی می‌کنم، بسیار به کسب‌و‌کارم کمک کرده؛ اما مشکل بزرگ آنجاست که در تولید صنعتی و عمده‌فروشی، فضا آنچنان مردانه است که من بسیاری از مشتریانی را که عادت به معامله با مردان دارند، از‌ دست می‌دهم؛ آنها وقتی متوجه می‌شوند که صاحب اصلی کار یک خانم است، کلاً از معامله منصرف می‌شوند.

چه توصیه‌ای به خانم‌هایی مثل خودتان دارید؟

لطفاً به دنبال کاری که به آن علاقه‌مندید، بروید. خیلی از خانم‌ها فقط به دنبال استقبال و نیاز بازار می‌روند و چون علاقه‌ای به آن ندارند، مسیر را تا انتها پیش نمی‌روند. اگر علاقه داشته باشند، خلاقیت نیز رخ می‌دهد و موفق‌ می‌شوند. دوم اینکه از موانع نترستند و بدانند روزی‌دهنده خداست و به تلاش ما دستمزد می‌دهد.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.