رمزارزها دنیا را برای مجرمان ناامن می‌کنند؟!

به نظر می‌رسد به پایان افسانه ناشناسی در دنیای رمزارزها رسیده‌ایم؛ خبری بد برای مجرمان سایبری و پول‌شوها

کسانی که با باج‌افزارها به دیگران حمله می‌کنند، پولی را که می‌خواهند در قالب رمزارزها و مخصوصاً بیت‌کوین طلب می‌کنند؛ به این دلیل که بیت‌کوین ناشناس است و قابل ردیابی نیست. رمزارزها در سال ۲۰۲۲ به جای اینکه تسهیلگر فعالیت‌های مجرمانه باشند، ابزاری ارزشمند برای مبارزه با جرائم سایبری و ریشه‌کن‌کردن فعالیت‌های غیرقانونی خواهند شد؛ به این دلیل که رمزارزها آن‌قدرها که همه فکر می‌کنند، ناشناس نیستند.

رمزارزها با استفاده از لجرهای بلاکچین عمومی و تغییرناپذیر فعالیت می‌کنند که باعث می‌شود نسبت به دیگر راه‌های جابه‌جایی پول بسیار آشکارتر باشد. با پیشرفت علم و توانایی‌های ردیابی دیجیتال، این آشکار بودن ذاتی رمز‌ارزها به‌سرعت به فرصتی طلایی برای کسانی تبدیل شد که برای پیشگیری و ردیابی جرائم سایبری فعالیت می‌کنند.

همه می‌توانیم با دنبال‌کردن مقدار پول جابه‌جاشده در بلاکچین، اطلاعات بسیار زیادی راجع به بعضی از فعالیت‌های باج‌افزاری به دست آوریم. برای مثال می‌دانیم که برخی سازمان‌ها از مدل بدافزارها به‌عنوان یک سرویس (RaaS) استفاده می‌کنند.

در این مدل‌ به اَتَکرها «اعضا» می‌گویند و همین اعضا حق استفاده از یک باج‌افزار را از سازنده یا مدیر آن باج‌افزار «اجاره» می‌کنند. این سازنده‌ها هم در قبال اجاره‌دادن باج‌افزار قسمتی از پولی را که از هر حمله موفق این اعضا به دست می‌آید، دریافت می‌کنند.

این سازمان‌ها به فعالیت‌های قاچاقی شخص ثالثی هم وابسته هستند که به مجرمان سایبری کمک می‌کند حملاتی بزرگ‌تر و بهتر انجام دهند. کسانی که این سرویس‌های قاچاقی را فراهم می‌کنند، حلقه‌ اتصال کل اکوسیستم باج‌افزاری به هم هستند و منبع اطلاعاتی که این اکوسیستم را به هم متصل کرده، بلاکچین‌های رمزارزهاست.

اما این باعث نمی‌شود که کاملاً از ردیابی‌شدن در امان باشند. با تحلیل داده‌های بلاکچین می‌توانیم بازیگران و سرویس‌های باج‌افزارها را شناسایی و مسیر حرکت‌شان را پیدا کنیم. با این کار می‌توانیم از حملات آینده جلوگیری کنیم.

گفته می‌شود که مجرمان به استفاده از کوین‌های شخصی مثل مونرو روی آورده‌اند (که از یک لجر عمومی بلاکچین استفاده می‌کند، اما فناور‌ی‌ای برای مخفی‌کردن تراکنش‌ها دارد)، اما این روش هم مشکلاتی دارد. کوین‌های شخصی به اندازه بیت‌کوین و دیگر رمزارزها لیکوئید نیستند، مخصوصاً اینکه بعضی از صرافی‌ها آنها را فهرست نمی‌کنند یا به خاطر نگرانی‌ از شکستن قانون، آنها را از فهرست‌شان خارج‌ می‌کنند.

رمزارزها فقط زمانی برای مجرمان باارزش هستند که بتوانند آنها را از قربانیان‌شان بگیرند و بعد برای خریدوفروش کالا یا خدمات آن را به پول بی‌پشتوانه تبدیل کنند. انجام این کارها با کوین‌های شخصی بسیار سخت‌تر است.

در سال ۲۰۲۲، قانون‌گذاران، نهادهای انتظامی و سازمان‌های مجری قانون خواهند فهمید که دانش بیشتر و تدریس رمز‌ارزها تا چه حد برای‌ آنها و کارشان نیاز است. ما در شرکت چین‌آنالالیسیس متوجه شده‌ایم که وقتی این سازمان‌ها استفاده از رمز‌ارزها به نفع خودشان را یاد بگیرند، متوجه می‌شوند که رمزارزها می‌توانند به جای آسیب‌زدن به آنها به انجام مأموریت‌شان در متوقف‌کردن مجرمان سایبری کمک کنند.

باج‌افزارها به قسمت ثابتی از دنیای امروزی تبدیل شده‌اند، اما اگر پذیرش رمزارزها در دنیا ادامه پیدا کند و آموزش‌دادن نهاد‌های مجری قانون بهبود پیدا کند، رمز‌ارزها در سال ۲۰۲۲ به ابزاری حیاتی جهت مبارزه با جرائم سایبری تبدیل خواهند شد.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.