گرانی اینترنت؛ یک شوک تازه به زیست‌بوم نوآوری ایران

تعویق زمان برگزاری انتخابات اتحادیه یک تصمیم درست است، اما…

تعویق زمان برگزاری انتخابات اتحادیه کسب‌وکارهای مجازی یک اقدام مثبت و تدبیرشده بود که در هفته گذشته بعد از مدت‌ها اخبار دلسردکننده موجب امیدواری شد. امیدواری به اینکه در یک زیست‌بوم نوآورانه، برای رسیدن به تصمیم‌هایی که بر کار و فعالیت همه بخش‌های آن تأثیرگذار است، باید خرد جمعی در پیش گرفت و از حرکت‌های انفرادی دوری گزید.

حرکت‌هایی که تا همین‌جا به جایگاه و شأنیت اتحادیه کسب‌وکارهای مجازی لطمه‌های سختی وارد کرده است. نهادهای صنفی جز با همراهی و حمایت‌های جمعی به بیراهه می‌روند. مثال‌های آن هم در بخش سنتی اقتصاد زیادند. بسیارند اتحادیه‌هایی که یک نفر در آنها نشسته و خود می‌بُرَد و خود می‌دوزد. نتیجه هم جز عضویت‌های اجباری و جریمه‌ها و پلمب‌های خسارت‌بار چیزی نیست.

اما حالا که انتخابات به تعویق افتاده، شاید تدبیر درست‌تر این باشد که نقدها و درخواست‌هایی که از سوی زیست‌بوم آنلاین ایران درباره برگزاری وجود داشت هم مورد توجه قرار بگیرند. از جمله امکان و تسهیل ثبت‌نام متقاضیانی که به‌دلیل اطلاع‌رسانی نامناسب از قافله کاندیداها جا مانده بودند و البته رسیدگی مجدد به ردصلاحیت‌هایی که برخی مدعی بودند با متر و معیارهای غیرکسب‌وکاری صورت گرفته است. این مسیر درست برگزاری یک انتخابات سالم و مورد حمایت زیست‌بوم است و باید طی شود تا اعتماد خدشه‌دارشده مجدداً احیا و تقویت شود.

گرانی اینترنت که همچون خون برای یک زیست‌بوم آنلاین و نوآور محسوب می‌شود، یک شوک تمام‌عیار به این فضا در روزهای گذشته بوده است. بسیاری از زیرساخت‌های این دست کسب‌وکارها یا بر بستر اینترنت است یا راه دسترسی کاربران آنها به خدمات این کسب‌وکارها تنها و تنها استفاده از اینترنت است. گران‌کردن اینترنت بدون مقدمه و گرفتن مشورت از ذی‌نفعان این زیرساخت حیاتی، تنها تحمیل هزینه‌های پیش‌بینی‌نشده به این کسب‌وکارهاست.

استدلال‌هایی هم که درباره وضعیت شرکت‌های ارائه‌دهنده اینترنت ثابت و ناکافی‌بودن درآمدهای آنها با توجه به گرانی‌هایی که در سال‌های اخیر در حوزه تأمین زیرساخت‌ها و دستگاه‌های مورد نیازشان (که اغلب هزینه‌های دلاری دارند)، می‌شود، اگرچه در برخی موارد پذیرفتنی است، اما راهکار حمایت از آنها انداختن هزینه به دوش کاربران ایرانی و کسب‌وکارهای نوآور نیست.

حرف مشخص اینکه هر تصمیمی در این زیست‌بوم نوآور باید با همراهی و همفکری فعالان واقعی آن گرفته شود. با همراهی آنها که کسب‌وکار دارند و تابلو و نام و نشان‌شان مشخص است. این روزها آدم‌های زیادی داعیه‌دار خیر و صلاح کسب‌وکارهای این حوزه شده‌اند، اما تصمیم‌ها و عملکردها نشان می‌دهد باید بیش از هر زمان دیگری به خود کسب‌وکارها و صاحبان آنها اعتماد کرد و از آنها در راهبری این فضا یاری گرفت.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.